MSGSÜ Felsefe Kulübü

  Sokrates Öldürülmeyi Derin Dindarlığı Sebebiyle Mi Kabul Etti? - Nesibe Doğan Bu çalışma, Sokratik bir diyalog yazma çalışmasıdır. Konusu ise Sokrates'in kendisi olup, ölmeyi kabul etmesinin altında yatan sebebin, bilgelere yaraşan bir hayatın, böyle bir şekilde son bulacağı fikrini tartışmaktır.   Potamos- Sokrates’in ölümü hakkında ne düşünüyorsun Oynos? Sence o, kendini değerleri ve ardında bıraktıkları için feda eden, bir “kahraman” mıydı?  Oynos- Evet Potamos, tam olarak öyle olduğunu düşünüyorum.  Potamos- Peki Kriton’un da dediği gibi, Sokrates yaşarken insanlara daha faydalı ve daha iyi örnek olamaz mıydı?  Oynos-  Ölüm kadar iyi bir dersin olacağını düşünmüyorum Potamos.   Potamos-   Ölüm… Diyelim ki Sokrates, hayatı boyunca hizmet ettiği erdemlerin ne denli önemli olduğunu anlamaları ve ölümünden sonra bunun değerlendirmesini yapacaklarını düşündüğü için ardında bıraktığı insanlara bir ders olması için ölümü tercih etti....

  Pao Ding'in Yöntemi - Berk Güray Kanlı Bu metin Zhuangzi ’nin ( 莊子 ) Yaşamı Büyütmek İçin Bilgiler ( 養生主 ) [1] bölümündeki Zhuangzi’nin Kasabı ya da Kasap Ding olarak anılan; Usta Pao Ding’in gerek yaşam gerek düşünme gerekse bir işi yapabilme ya da beceri üzerine Dao cu ( 道家 ) yöntem önerisini içeren ikinci kıssanın çevirisi ve yorumlanmasıdır. “Aşçı Pao Ding, hükümdar Wen Hui için bir öküz kesiyordu. Elinin her hareketi, omzunun ileri geri salınışı, ayağını basması ve dizlerine uyguladığı güç, derinin yüzülürken çıkardığı ses ve bıçağın çarpma sesi; her biri düzenli bir kadans içindeydi. Hareketleri ve sesler adeta Dut Ormanı eserini çağrıştıracak kadar melodikti.” 庖丁為文惠君解牛，手之所觸，肩之所倚，足之所履，膝之所踦，砉然嚮然，奏刀騞然，莫不中音。合於《桑林》之舞，乃中《經首》之會。 Birinci Bağlam: Beden Yapılan iş ister düşünsel ister fiziksel olsun, her şey ilk araç olan bedenin konumlanması ve hareketiyle başlar. Keskin bir bıçak ancak elin uzantısı olduğu gibi iyi bir yöntem bilgisi deyalnızca bedenin rehberliğini ed...

  İlk Bulan - Hakan Yücefer Aristo okurken bir şey fark ettim, sonra başka bir şey daha fark ettim, sonra başka bir şey daha. Ama bunların ne olduğunu söylemeden önce bağlamın ne olduğunu söyleyeyim. Bağlam : Aristo’nun evreni birçok bakımdan bizim evrenimizden farklı. Aristo’nun evreni sonlu bir evren, bizim evrenimiz sonsuz, en azından sınırları belirsiz bir evren; Aristo’nun evreni kusursuz bir evren, bizim evrenimiz kusurlu ya da kusursuz değil, öyle bir evren; Aristo’nun evreninin merkezinde yeryüzü var, bizim evrenimizin merkezi yok… Bu saydıklarımın ve bunlara benzeyen başka farkların ardında yatan önemli bir fark daha var ama. Aristo’nun evreni durağan denebilecek bir evren: orada hiç yeni bir şey olmuyor, canlılar evrim geçirmiyor, tarih ilerlemiyor, gelişme, genişleme yok. Varlık kendine yetiyor, kendine sığıyor, kendini aşmıyor, yenilenmiyor. Bizim evrenimizse sürekli değişim içinde, yenilenme içinde. Bizim evrenimizin gerçeği Dağlarca’nın sığmazlık gerçeği dediği şey. A...

  Felsefe Ne Yapar? - Luka Zurkic  (çev. Meryem Duman)   Felsefe eğitiminde alıştırma havuzu diye bir şey yoktur; doğrudan derin sulara bırakılırsınız. Hiçbir ders kitabı öğrencilere nasıl felsefe çalışacaklarını söylemez. Öğrenciler felsefenin ne olduğunu kendi başlarına öğrenirler. Farklı üniversitelerin bölümleri bile felsefenin ne olduğu konusunda hemfikir değildir ve hatta bir felsefe bölümü içinde felsefenin ne yaptığına dair bir fikir birliği de bulunmaz. Bu nedenle, her öğrenci felsefe okuma gerekçesine kendi karar vermelidir. Teorik ve pratik felsefe birbirinden ayrılmıştır; bunun sonucunda araştırma enstitüleri ve akademik dergiler felsefenin yalnızca belirli alanlarına odaklanırlar. Estetik ise bir yerlerde arada kalmıştır. Bazı filozoflar kalın kitaplar yazarken, diğerleri kısa makaleler yayımlar. Bazı filozoflar kendilerini Platon’un Akademisi geleneğinde görürken, diğerleri felsefe tarihini unutmayı tercih ederler. Ben, akademik bir disiplin olarak felsefeni...

Aşk Üzerine Bir Deneme - Eren Süha Özden   İnsana duyulan aşk, fenomenal dünyanın diğer deneyimlerinden radikal bir biçimde ayrılır. Dünya deneyimi bir çokluğun içinde akarken, aşk tek bir varlığın 'oluşuna' odaklanır. Bu odaklanma, bir nesneye yönelim değildir; zira aşkın işaret edebileceğimiz, 'işte budur' diyebileceğimiz tikel bir maddesi yoktur. Biz o insanın niteliklerini o varlığın nitelikleri oldukları için kutsarız. Dolayısıyla aşk, sonuçtan sebebe doğru akan bir nehir değil; kaynağın kendisinde durma halidir. Aşık olduğumuz şey, o kişinin 'ne' olduğu değil, onun 'kim' olduğu, daha doğrusu onun 'var-olma' biçimidir. Aşk bir deneyim midir? Aşkı deneyimlemek ile herhangi bir şeyi deneyimlemek arasında bir fark var mıdır? Aşkı bir deneyime “indirgemek” bu mefhumu yorumlamamızda bize bir fayda sağlar mı? Tüm bunların cevabının öncesinde bizi daha temel bir soru bekler: Aşk nedir? Elbette bunun cevabını verebilmek için şiirlere, romanlara ya d...